Należy ona do zapaleń przewlekłych o podłożu immunologicznym. Jest najczęstszą,   długotrwałą   i   zamaskowaną postacią zapalenia tarczycy. Zazwyczaj spostrzega się symetryczne powiększenie gruczołu. W początkowym okresie narząd może  być  bardzo  znacznie powiększony;   w  miarę  trwania   choroby zazwyczaj    stopniowo    się    zmniejsza. Zmiany chorobowe mogą równomiernie obejmować   cały   narząd   lub   bardziej ograniczają się do części tarczycy. Mikroskopowym badaniem stwierdza się obfite nacieki z limfocytów, z rozsianymi ogniskami rozmnażania. Zawartość koloidu jest zmniejszona. Z biegiem czasu nacieczenia limfotycznego ustępują zwłóknieniu narządu, z zanikiem pęcherzyków. .W końcowym etapie następuje zwłóknienie gruczołu. Choroba jest długotrwała, wieloletnia, przebiega z obostrzeniami. Stwierdza się ją przeważnie u kobiet między 40 a 50 rokiem życia. Początek choroby jest podstępny, bez bólowy, przeważnie bez wzniesień ciepłoty. Choroba trwa kilka lat i prowadzi do stopniowego zmniejszania się tarczycy, jej zanikania i ograniczenia aktywności hormonalnej.