Niektórzy klinicyści uważają tyroksynę (T4) za prohormon, przyznając trójjodotyronrnie (TJ cechy hormonu aktywnego. Należy wziąć też pod uwagę niezmiernie . istotne przemiany hormonów gruczołu tarczowego w tkankach obwodowych. Przeważająca ilość trójjodotyroniny (40!—80″/o) powstaje w następstwie przemiany (konwersji) tyroksyny w trójjodotyroninę na obwodzie, zwłaszcza w wątrobie i nerkach. W fazie nadczynności tarczycy jest wzmożona konwersja T4 do T3, jest to jeden z decydujących czynników wpływających na przebieg choroby. Z tyroksyny (T4) przez odjodowanie może wywodzić się nie tylko łrójjodotyronina (T3), lecz również rewensłrójjodotyronina (rT3), związek niemal pozbawiony aktywności metabolicznej. Stężenie rT:j jest szczególnie wysokie we krwi pępowinowej oraz u noworodków. Z biegiem czasu poziom rT3 stabilizuje się u dorosłych na około 20 ng/dl. Być może znaczniejsze ilości rT3 w drodze konwersji w tkankach powstają w tych razach, gdy ustrój dąży do zmniejszonego zużycia tlenu, oszczędzania energii, złagodzenia odczynowości. Wykazano m.in., że w przebiegu ciężkiej nadczynności tarczycy można dożylnym wstrzyknięciem prednizolonu spowodować szybki spadek poziomu T3 z równoczesnym zwiększeniem stężenia rewerstrójjodotyroniny (rT3).