Sposoby i metody leczenia objawów AZA są zróżnicowane i w dużej mierze zależą one od tego jak bardzo nasilony jest zespól AZA. Zanim podejmie się decyzję o rozpoczęciu leczenia za pomocą psychofarmakoterapii należy skorzystać ze skali zawartej w CIWAA-R. Podczas tego badania otrzymany wynik należy zestawić z wymaganym leczeniem, zazwyczaj jest tak że jeżeli pacjent otrzyma ocenę poniżej 10 punktów wówczas nie jest wymagane leczenie psychofarmakoterepatuczne.
Ostatnio panuje przekonanie że nazbyt intensywnie leczone takie stany chorobowe mogą w przyszłości powodować tak zwane zjawisko rozniecania, co może się przyczynić do zdecydowanego pogorszenia się w przyszłości stanu zdrowia i zwiększenia i pogorszenia się skutków uzależnienia od alkoholu. Możliwe pogorszenie polega na nasileniu drgawek i majaczeń po alkoholowych.

Jednak w przypadku osób, które miały majaczeniu już w przeszłości nie ma przeciwwskazań do wykorzystania leczenia przy pomocy psychofarmakoterapii, identycznie nie ma przeciwwskazań i nie odstępuje się od leczenia w przypadku pacjentów z drgawkami w przeszłości. Psychofarmakoterapię należy również jak najbardziej wziąć pod uwagę w przypadku osób, u których widać pogorszenie oraz nasilenie się objawów AZA. Według podanej na wstępnie skali, osoby, które uzyskały w teście punktacje pomiędzy 11 a 20 punktów zazwyczaj kwalifikowane są do leczenia i wymagają wykorzystania psychotropów. Odstępuje się od tego leczenia w przypadku ogólnego dobrego stanu somatycznego. Również jest możliwość odstąpienia od leczenia przy pomocy lekarstw psychotropowych w przypadku pacjentów u których wyraźnie widać już ustępowanie objawów AZA i rokujących poprawę. Leczenie przy pomocy psychofarmakoterapii należy bezwzględnie i kompleksowo zastosować w przypadku osób, które w teście CIWAA-R uzyskały powyżej 20 punktów. Takie osoby wymagają dość intensywnego i kompleksowego leczenia psychotropowego.

Tagi dodane do tego wpisu przez autora bloga Marysie: ,