Jak wspomnieliśmy w poprzednim artykule AZA wymaga specjalistycznych lekarstw, które muszą spełniać szereg funkcji. W tym artykule weźmiemy pod lupę 3 rodzaje lekarstw i pokrótce je opiszemy. Na pierwszy ogień pójdzie klometiazol. W Europie lk ten jest uznawany za lekarstwo, które w swoim działaniu oraz skuteczności działania jest podobne do lekarstw z gruby BDZ. Ta sytuacja wygląda w krajach europejskich, w naszym kraju możemy jednak zauważyć tendencję, która odchodzi od stosowania tego leku.
Głównym powodem odstępowania od stosowania jest to że częściej niż w przypadku lekarstw z grupy BDZ znajdujemy przeciwwskazania do stosowania oraz o wiele częściej dochodzi do objawów niepożądanych. Dodatkowo problemem jest również krótki okres trawienia jak i brak możliwości wstrzyknięcia do mięśnia. Kolejny problem jest taki, że lek może być podawany w niewielkich dawkach gdyż ma silne działanie uzależniające. Z wyżej wymienionych powodów uważa się że powinien być stosowany najrzadziej jak to tylko możliwe.
Kolejna grupa lekarstw to neuroleptyki. Podobnie jak poprzednie lekarstwo te leki stosowane są w leczeniu coraz rzadziej, właściwie zastosowania już tylko znajdują w przypadku bardzo silnych majaczeń, gdy dochodzi do zagrożenia życia. Neuroleptyki wykorzystuje się w leczeniu, kiedy zawodzą lekarstwa z gruby BDZ. Pomimo że lek jes skuteczny i w mniejszych dawkach, badania dowiodły, że umieralność w przypadku stosowania tego lekarstwa jest wyższa. Dodatkowo nie działają przeciwdrgawkowo, a co gorsza stwierdzono działanie wręcz odwrotne. Dlatego absolutnie osoby, u których stwierdzono drgawki w wywiadzie nie powinny dostawać leków z tej grupy. Dodatkowy problem to w przypadku leczenia lekami z tej grupy AZA jest spadek ciśnienia oraz możliwość zapaści. Jak widać na przykładzie tych dwóch lekarstw, to co jest używane w Polsce niekoniecznie tak samo jest uznawane za skuteczne w krajach Europy zachodniej. Wcale to jednak nie znaczy, że tamci lekarze mają rację.

Tagi dodane do tego wpisu przez autora bloga Marysie: