Alkoholizm jest poważnym problemem społecznym i w jego leczeniu wypróbowano już bardzo wiele lekarstw jak i procedur leczenia. Przeprowadzono ich ponad 200. Wszystkie te badania zdecydowanie przyczyniły się do lepszego poznania choroby. Obecnie uważa się za najskuteczniejsze dwa leki benzodiazepin lub klometiazolu. Podczas badań stwierdzono, że dwa wymienione są najskuteczniejsze, jednak znaleziono kilka innych, które mogą być stosowane w przypadku niektórych objawów AZA.

AZA to alkoholowe objawy abstynencyjne, występują one u osób uzależnionych od alkoholu, nasilają się i występują u osób, które zaprzestały picia alkoholu lub zmniejszyły jego dawkowanie. Pierwsze objawy są zauważalne w momencie, kiedy obniża się stężenie alkoholu w organizmie. Przeważnie jest to okres do kilkunastu godzin po spożyciu alkoholu. W zdecydowanej większości AZA u osób chorych przebiega bez żadnych skutków powikłaniowych. Jednak do 15% badanych stwierdzono powikłania w czasie AZA, przeważnie jako drgawki lub przewidzenia. Często te dwa objawy występują razem.

Podstawowym celem leczenia AZA jest jak najbezpieczniejsze odstawienie alkoholu przez pacjentów, którzy zdecydowali się zerwać nałogiem lub muszą przestać pić ze względów zdrowotnych. Minimalizowanie tego okresu jest bardzo ważne, gdyż oprócz tego że ma przykre skutki uboczne to również jest niebezpieczny dla zdrowia a w niektórych przypadkach nawet życia pacjenta. Zadaniem lekarza i leków jest przeprowadzenia pacjenta przez AZA w taki sposób, żeby objawy przebiegały bezobjawowo i bez powikłań. Bardzo ważne jest to żeby zapobiec tak zwanemu torowaniu, czyli powstaniu zjawiska powikłanego po raz pierwszy po odstawieniu alkoholu. Jeżeli torowania nie udaje się zatrzymać to prawdopodobieństwo występowania powikłań jest w późniejszym okresie większe. Wyżej wymieniono cele podstawowe i minimalne. Maksymalnym do osiągnięcia celem jest przeprowadzenie detoksu, po tym okresie jest szansa że pacjent zechce leczyć się odwykowo.