W bieżącym piśmiennictwie istnieje dość swobodne, wymienne używanie obu pojęć. Badacze francuscy, jak i liczni radiolodzy, rozumieją przez pojęcie hipoplazji każdą małą nerkę. Z punktu widzenia zmian struktury hipoplazją jest istnienie prawidłowej jakościowo struktury narządu zmniejszonego na skutek zmniejszenia wielkości lub ilości jego podstawowych elementów. W tak zmienionym mniejszym narządzie nie stwierdza się struktur patologicznych, jakościowo innych. Przez pojęcie dysplazji rozumie się istnienie w określonym narządzie struktur jakościowo odmiennych — dla określonej fazy rozwoju narządu. W odniesieniu do nerek strukturami takimi są elementy zarodkowej fazy rozwoju nerki, jak pierwotne cewki nerkowe, przewody wyprowadzające, chrząstka itp. Zarówno zmiany hipoplastyczne, jak i dysplastyczne mogą dotyczyć obu nerek, jednej nerki lub części nerki. W przypadku hipoplazji nerka jest zawsze mniejsza, natomiast prawidłowa wielkość nerki nie wyklucza istnienia ognisk dysplastycznych w tej nerce. Wspomniane ścisłe rozgraniczenie obu procesów jest z punktu widzenia dalszych losów chorego niezwykle istotne. Zmiany hipoplastyczne same w sobie nie zmieniają w istotny sposób czynności nerek, nie prowadzą do postępującej wtórnej przebudowy nerki i powstania nadciśnienia czy wtórnej infekcji. Nerka, część nerki lub obie nerki są małe, zasadniczy zarys budowy nerki jest jednak prawidłowy. Istota zmian jest ilościowa. W pojęciu dysplazji mieści się, jak już powiedziano, istnienie struktur patologicznych. W szerokim rozumieniu tego pojęcia można by tu umieścić wszelkie wady budowy z istnieniem morfologicznych struktur patologicznych.