Silne bóle, uczucie obecności ciała obcego, wrażenie ślepoty, kurcz powiek, łzawienie i zaburzenie widzenia należą do subiektywnych dolegliwości w zapaleniu rogówki. Badanie i rozpoznanie ułatwia zakropienie jałowego środka znieczulającego z fluoresceiną. W zależności od przyczyny, stwierdza się mieszane nastrzykniecie okołorogówkowe, ewentualnie obrzęk powiek lub ropną wydzielinę w worku spojówkowym. Ostro odgraniczony ubytek nabłonka rogówki — erosio corneae — barwi się fluoresceiną na zielono, podobnie szarawy naciek lub owrzodzenie rogówki: ulcus serpens, lub hypapyonkeratitis (egzogenne zakażenie pneumokokowe, gronkowcowe, paciorkowcowe lub wywołane innymi drobnoustrojami, niekiedy również grzybicze). Liczne, drobne, powierzchowne nacieki mogą być spowodowane przez zakażenia wirusowe. Widoczne na rogówce pęcherzyki, ułożone w postaci rozgałęzień drzewa, są typowe dla opryszczki rogówki. Późnym następstwem choroby może być keratitis profunda metaherpetica. Konsekwencją źle wyleczonej nadżerki rogówki jest tzw. nawracająca nadżerka, objawiająca się bólami, występującymi zawsze po obudzeniu lub przy otwieraniu oczu.