Nowotwory
Jak wiadomo osoby pod wpływem alkoholu nie powinny otrzymywać lekarstw zawierających psychotropy. [25] Od tej bardzo powszechnie znanej zasady, żeby osobom pod wpływem alkoholu nie podawać psychotropów można odstąpić pod warunkiem że u chorego występująca przykład drgawki lub majaczenia. Dlaczego tak jest? Ponieważ według oceny specjalistów, ryzyko zgonu w takim przypadku jest większe niż ryzyko wystąpienia skutków ubocznych z pomieszania posychotropu z alkoholem. Kolejna ustalona wada w przypadku lekarstw z grupy BDZ jest to krzyżowe uzależnienie od alkoholu. Wymusza to niestety leczenie zespołów AZA dawkami w okresie maksymalnie siedmiu dni i jak najmniejszymi. W testach przeprowadzonych w warunkach klinicznych nie wskazano farmakologicznie przewagi BZA na innymi lekami, jednak to ona jest stosowana najczęściej. Duża część lekarzy posiada spore doświadczenie w podawaniu lekarstw zdiazepamem, lekiem który jest tani a jednocześnie ma średniodługi okres działania. Strony partnerskie i przyjaciele: laseroterapia tarnówWadą tego lekarstwa jest słaba dostępność przy zastrzykach do mięśnia. Ostatnimi czasy najczęściej preferowanym lekiem z grupy BDZ są takie o długim okresie działania. Przykładem tutaj jest klorazepat, który podawany 1 lub 2 razy dziennie zapewnia równomierne rozłożenie się we krwi. W przypadku osób, które mają uszkodzoną wątrobę lub chorują na marskość wątroby zdecydowanie najlepszym rozwiązaniem jeżeli chodzi o lek to lorazepam. Dawkowanie leków z grupy BZA powinno odbywać się w różnych wielkościach. Przeważnie za wystarczające uznaje się dawki małe. Do 25 mg na dobę. W przypadku jeżeli zespól AZA jest bardzo nasilony, wówczas podaje się okoo 40 mg n dobę. Popularna w zachodnich szpitalach a ostatnio i w Polsce metoda wysysania, która polega na podawaniu co godzinę BDZ i oczekiwanie na ustąpienie skutków abstynencji. W ten sposób przekracza się często nawet 100mg na dobę.

Badaniem przedmiotowym stwierdza się wychudzenie, wilgotną, nadmiernie ocieploną jedwabistą skórę. Notuje się stan podgorączkowy, nieraz jednak zwyżki ciepłoty sięgają 311,15 K (38°C) na skutek wzmożonego zużycia tlenu, niemożności magazynowania energii w wysokoenergetycznych związkach fosforowych, głównie kwasie adenozynotrójfosforowym (ATP). Zwraca uwagę pulsowanie drobnych tętnic obwodowych; wydatne tętnienie jest widoczne też na szyi, w dołku jarzmowym. Oczy są zazwyczaj lśniące, o żywym blasku. Wytrzeszcz bywa mniej lub bardziej wyraźny, często niesymetryczny. Duże znaczenie rozpoznawcze ma objaw Graefego: objaw Stellwaga zdarza się rzadko. Objaw Mobiusa dowodzi osłabienia zewnętrznych mięśni oka. W razie znacznego wytrzeszczu stwierdza się ograniczenie odwodzenia gałek ocznych. Zmniejszenie siły mięśniowej przejawia się osłabionym uściskiem dłoni, zmniejszenie siły mięśni kończyn dolnych powoduje, że chory w pozycji leżącej z trudem unosi równocześnie obie kończyny wyprostowane w kolanach.