Kategorie
Jak wiadomo osoby pod wpływem alkoholu nie powinny otrzymywać lekarstw zawierających psychotropy. [25] Od tej bardzo powszechnie znanej zasady, żeby osobom pod wpływem alkoholu nie podawać psychotropów można odstąpić pod warunkiem że u chorego występująca przykład drgawki lub majaczenia. Dlaczego tak jest? Ponieważ według oceny specjalistów, ryzyko zgonu w takim przypadku jest większe niż ryzyko wystąpienia skutków ubocznych z pomieszania posychotropu z alkoholem. Kolejna ustalona wada w przypadku lekarstw z grupy BDZ jest to krzyżowe uzależnienie od alkoholu. Wymusza to niestety leczenie zespołów AZA dawkami w okresie maksymalnie siedmiu dni i jak najmniejszymi. W testach przeprowadzonych w warunkach klinicznych nie wskazano farmakologicznie przewagi BZA na innymi lekami, jednak to ona jest stosowana najczęściej. Duża część lekarzy posiada spore doświadczenie w podawaniu lekarstw zdiazepamem, lekiem który jest tani a jednocześnie ma średniodługi okres działania. Wadą tego lekarstwa jest słaba dostępność przy zastrzykach do mięśnia. Ostatnimi czasy najczęściej preferowanym lekiem z grupy BDZ są takie o długim okresie działania. Przykładem tutaj jest klorazepat, który podawany 1 lub 2 razy dziennie zapewnia równomierne rozłożenie się we krwi. W przypadku osób, które mają uszkodzoną wątrobę lub chorują na marskość wątroby zdecydowanie najlepszym rozwiązaniem jeżeli chodzi o lek to lorazepam. Dawkowanie leków z grupy BZA powinno odbywać się w różnych wielkościach. Przeważnie za wystarczające uznaje się dawki małe. Do 25 mg na dobę. W przypadku jeżeli zespól AZA jest bardzo nasilony, wówczas podaje się okoo 40 mg n dobę. Popularna w zachodnich szpitalach a ostatnio i w Polsce metoda wysysania, która polega na podawaniu co godzinę BDZ i oczekiwanie na ustąpienie skutków abstynencji. W ten sposób przekracza się często nawet 100mg na dobę.

cut-scan-70997-mTomografię danej części ciała lekarz zleca w przypadku, gdy zwykły rentgen jest niewystarczający. Najczęściej ma to miejsce przy podejrzeniach raka, a także po wypadkach, które spowodowały ogólne zmiany w organizmie pacjenta. Rzadko wykonuje się tomografię całego ciała, najczęściej dotyczy ona tylko jego określonej części, którą lekarz specjalista chce dokładnie sprawdzić. Oczywiście tomografia całego ciała też jest możliwa, ale tylko w przypadku rozległych uszkodzeń narządów wewnętrznych pacjenta.

 

Podczas wykonywania tomografii pacjentowi bardzo często podaje się kontrast, aby uzyskane wyniki były bardziej dokładne i widoczne dla lekarza. Często zdarza się, że nawet tomografia komputerowa jest niewystarczalna, wówczas pacjenta kieruje się na rezonans. Ma to często miejsce w przypadku konieczności przeprowadzenia skomplikowanej operacji – lekarze muszę dokładnie wiedzieć w którym miejscu leży guz, który powinni wyciąć. Oczywiście wszystkie te zabiegi są dosyć kosztowne, nie warto więc korzystać z nich prywatnie, mimo to często jesteśmy do tego zmuszeni, bo kolejki w państwowej służbie zdrowia są zbyt długie.