Nowotwory
Jak wiadomo osoby pod wpływem alkoholu nie powinny otrzymywać lekarstw zawierających psychotropy. [25] Od tej bardzo powszechnie znanej zasady, żeby osobom pod wpływem alkoholu nie podawać psychotropów można odstąpić pod warunkiem że u chorego występująca przykład drgawki lub majaczenia. Dlaczego tak jest? Ponieważ według oceny specjalistów, ryzyko zgonu w takim przypadku jest większe niż ryzyko wystąpienia skutków ubocznych z pomieszania posychotropu z alkoholem. Kolejna ustalona wada w przypadku lekarstw z grupy BDZ jest to krzyżowe uzależnienie od alkoholu. Wymusza to niestety leczenie zespołów AZA dawkami w okresie maksymalnie siedmiu dni i jak najmniejszymi. W testach przeprowadzonych w warunkach klinicznych nie wskazano farmakologicznie przewagi BZA na innymi lekami, jednak to ona jest stosowana najczęściej. Duża część lekarzy posiada spore doświadczenie w podawaniu lekarstw zdiazepamem, lekiem który jest tani a jednocześnie ma średniodługi okres działania. Strony partnerskie i przyjaciele: Kompleksy WitaminWadą tego lekarstwa jest słaba dostępność przy zastrzykach do mięśnia. Ostatnimi czasy najczęściej preferowanym lekiem z grupy BDZ są takie o długim okresie działania. Przykładem tutaj jest klorazepat, który podawany 1 lub 2 razy dziennie zapewnia równomierne rozłożenie się we krwi. W przypadku osób, które mają uszkodzoną wątrobę lub chorują na marskość wątroby zdecydowanie najlepszym rozwiązaniem jeżeli chodzi o lek to lorazepam. Dawkowanie leków z grupy BZA powinno odbywać się w różnych wielkościach. Przeważnie za wystarczające uznaje się dawki małe. Do 25 mg na dobę. W przypadku jeżeli zespól AZA jest bardzo nasilony, wówczas podaje się okoo 40 mg n dobę. Popularna w zachodnich szpitalach a ostatnio i w Polsce metoda wysysania, która polega na podawaniu co godzinę BDZ i oczekiwanie na ustąpienie skutków abstynencji. W ten sposób przekracza się często nawet 100mg na dobę.

Medycyna bardzo często musi sięgać po różne rozwiązania, które niestety wymagają wykonania zabiegów lub operacji. Są to działania, które zmuszają lekarzy do uzyskania dostępu do wnętrza ciała i jest to zazwyczaj realizowane poprzez przecięcie warstw skóry oraz mięśni specjalnym nożem chirurgicznym i tym samym uzyskanie dostępu do chorych tkanek.
Bardzo często od takich operacji, które oczywiście niosą ze sobą pewne ryzyko powikłań, zależy życie czy zdrowie. Dlatego są one coraz bardziej powszechne i nie powinniśmy się temu dziwić, ponieważ stały rozwój medycyny powoduje wiele odkryć, które pozwalają na coraz bardziej skomplikowane operacje. Jednak duże znaczenie ma tutaj oczywiście anestezjologia, która zajmuje się bardzo ważnym zagadnieniem usypiania pacjenta na czas operacji, ale bardzo często stosuje się także tylko znieczulenie miejscowe, które nie tylko jest znacznie bardziej bezpieczne, ale znacznie łatwiejsze w stosowaniu. Oczywiście nie w każdym przypadku znieczulenie miejscowe jest zalecane, ale jeśli to tylko możliwe, lekarze stosują właśnie taki jego rodzaj. Pozwala nie tylko na znaczne odciążenie organizmu, ale także na kontakt z pacjentem, co w niektórych przypadkach jest bardzo ważne. Aby jednak znieczulenie mogło zadziałać, musimy postarać się o przygotowanie pacjenta do tego. Nie może on nic jeść ani pić danego dnia, oraz najlepiej, by nie miał żadnych innych przeciwwskazań do takiej operacji. Znieczulenie jest podawane zazwyczaj dożylnie i po tym pacjent stopniowo zaczyna usypiać, a dzięki temu nie powinien czuć zupełnie nic w czasie operacji. Znieczulenie miejscowe zazwyczaj dotyczy tylko jednej kończyny czy obszaru organizmu, na którym na być dokonana operacja i dlatego zyskuje ono taką popularność.

Co najważniejsze po znieczuleniu miejscowym nie ma problemu z obudzeniem pacjenta, ponieważ jego mózg nie musi walczyć jeszcze z pozostającymi we krwi resztkami środka, który powoduje usypianie.