Nowotwory
Jak wiadomo osoby pod wpływem alkoholu nie powinny otrzymywać lekarstw zawierających psychotropy. [25] Od tej bardzo powszechnie znanej zasady, żeby osobom pod wpływem alkoholu nie podawać psychotropów można odstąpić pod warunkiem że u chorego występująca przykład drgawki lub majaczenia. Dlaczego tak jest? Ponieważ według oceny specjalistów, ryzyko zgonu w takim przypadku jest większe niż ryzyko wystąpienia skutków ubocznych z pomieszania posychotropu z alkoholem. Kolejna ustalona wada w przypadku lekarstw z grupy BDZ jest to krzyżowe uzależnienie od alkoholu. Wymusza to niestety leczenie zespołów AZA dawkami w okresie maksymalnie siedmiu dni i jak najmniejszymi. W testach przeprowadzonych w warunkach klinicznych nie wskazano farmakologicznie przewagi BZA na innymi lekami, jednak to ona jest stosowana najczęściej. Duża część lekarzy posiada spore doświadczenie w podawaniu lekarstw zdiazepamem, lekiem który jest tani a jednocześnie ma średniodługi okres działania. Strony partnerskie i przyjaciele: Wadą tego lekarstwa jest słaba dostępność przy zastrzykach do mięśnia. Ostatnimi czasy najczęściej preferowanym lekiem z grupy BDZ są takie o długim okresie działania. Przykładem tutaj jest klorazepat, który podawany 1 lub 2 razy dziennie zapewnia równomierne rozłożenie się we krwi. W przypadku osób, które mają uszkodzoną wątrobę lub chorują na marskość wątroby zdecydowanie najlepszym rozwiązaniem jeżeli chodzi o lek to lorazepam. Dawkowanie leków z grupy BZA powinno odbywać się w różnych wielkościach. Przeważnie za wystarczające uznaje się dawki małe. Do 25 mg na dobę. W przypadku jeżeli zespól AZA jest bardzo nasilony, wówczas podaje się okoo 40 mg n dobę. Popularna w zachodnich szpitalach a ostatnio i w Polsce metoda wysysania, która polega na podawaniu co godzinę BDZ i oczekiwanie na ustąpienie skutków abstynencji. W ten sposób przekracza się często nawet 100mg na dobę.

Białaczka występuje pod różnymi rodzajami, w poprzednim artykule opisaliśmy dwa. Tera opiszemy kolejne ze znanych przypadków występowania tej choroby.

• Przewlekła białaczka limfatyczna lub CLL. CLL jest najczęściej występującą białaczką u dorosłych, głównie u osób starszych niż 55 lat. Dzieci prawie nigdy nie chorują na tą odmianę.
• Przewlekła białaczka szpikowa lub CML. CML dochodzi najczęściej u osób dorosłych.
Co jest przyczyną białaczki?
Eksperci nie wiedzą, co powoduje białaczkę. Ale niektóre rzeczy powodujące zwiększanie ryzyka dla niektórych rodzajów białaczki sąjużznane. Te rzeczy są nazywane czynnikami ryzyka. Jest bardziej prawdopodobne zachorowanie ba białaczkę kiedy krwinki:

• były narażone na duże ilości promieniowania.
• były narażone na niektóre z substancji chemicznych w pracy, takich jak benzyna.
• niektóre rodzaje chemioterapii w leczeniu innych nowotworów.
• zespół Downa lub inne problemy genetyczne.
• Dym.
Jakie są objawy?
Objawy mogą być uzależnione od rodzaju białaczki na jaki zachoruje dana osoba, ale typowych objawów należą:
• gorączka i nocne poty.
• bóle głowy.
• zasinienie lub krwawienie, łatwo się skaleczyć
• bóle kości lub stawów.
• obrzęk lub ból brzucha z powiększoną śledzionę.
• powiększenie węzłów chłonnych w ARMP, szyi, lub pachwinie.
• łatwość łapania infekcji

• bardzo zmęczony i słaby organizm
• Utrata wagi, a nie odczuwanie uczucie głodu.
Jak to zdiagnozowano białaczkę?
Aby dowiedzieć się czy masz białaczkę, lekarz przeprowadzi wywiad oraz badania:
• Zadawaj pytania na temat przeszłości swojego zdrowie i jakie mogą być objawy.
• Podczas badania, lekarz będzie szukał powiększenie węzłów chłonnych i sprawdzi, czy śledziona lub wątroba nie jest powiększona.
• Zamówienie wykonania badań krwi. Rozwój białaczki powoduje wysoki poziom białych krwinek i niski poziom innych typów komórek krwi.
Jeśli badania krwi nie są prawdiłowe, lekarz może zaproponować a właściwie powinien zrobić biopsję szpiku kostnego. Ten test pozwala na obejrzenie lekarzowi komórek wewnątrz kości. Może dostarczać kluczowych informacji co do typu białaczki jest i tam można uzyskać informacje na jakie należy się zdecydować leczenie.