Nowotwory
Jak wiadomo osoby pod wpływem alkoholu nie powinny otrzymywać lekarstw zawierających psychotropy. [25] Od tej bardzo powszechnie znanej zasady, żeby osobom pod wpływem alkoholu nie podawać psychotropów można odstąpić pod warunkiem że u chorego występująca przykład drgawki lub majaczenia. Dlaczego tak jest? Ponieważ według oceny specjalistów, ryzyko zgonu w takim przypadku jest większe niż ryzyko wystąpienia skutków ubocznych z pomieszania posychotropu z alkoholem. Kolejna ustalona wada w przypadku lekarstw z grupy BDZ jest to krzyżowe uzależnienie od alkoholu. Wymusza to niestety leczenie zespołów AZA dawkami w okresie maksymalnie siedmiu dni i jak najmniejszymi. W testach przeprowadzonych w warunkach klinicznych nie wskazano farmakologicznie przewagi BZA na innymi lekami, jednak to ona jest stosowana najczęściej. Duża część lekarzy posiada spore doświadczenie w podawaniu lekarstw zdiazepamem, lekiem który jest tani a jednocześnie ma średniodługi okres działania. Strony partnerskie i przyjaciele: Implanty zębów www.hcentrum.pl/implanty-gdansk.htmlWadą tego lekarstwa jest słaba dostępność przy zastrzykach do mięśnia. Ostatnimi czasy najczęściej preferowanym lekiem z grupy BDZ są takie o długim okresie działania. Przykładem tutaj jest klorazepat, który podawany 1 lub 2 razy dziennie zapewnia równomierne rozłożenie się we krwi. W przypadku osób, które mają uszkodzoną wątrobę lub chorują na marskość wątroby zdecydowanie najlepszym rozwiązaniem jeżeli chodzi o lek to lorazepam. Dawkowanie leków z grupy BZA powinno odbywać się w różnych wielkościach. Przeważnie za wystarczające uznaje się dawki małe. Do 25 mg na dobę. W przypadku jeżeli zespól AZA jest bardzo nasilony, wówczas podaje się okoo 40 mg n dobę. Popularna w zachodnich szpitalach a ostatnio i w Polsce metoda wysysania, która polega na podawaniu co godzinę BDZ i oczekiwanie na ustąpienie skutków abstynencji. W ten sposób przekracza się często nawet 100mg na dobę.

Sposoby i metody leczenia objawów AZA są zróżnicowane i w dużej mierze zależą one od tego jak bardzo nasilony jest zespól AZA. Zanim podejmie się decyzję o rozpoczęciu leczenia za pomocą psychofarmakoterapii należy skorzystać ze skali zawartej w CIWAA-R. Podczas tego badania otrzymany wynik należy zestawić z wymaganym leczeniem, zazwyczaj jest tak że jeżeli pacjent otrzyma ocenę poniżej 10 punktów wówczas nie jest wymagane leczenie psychofarmakoterepatuczne.
Ostatnio panuje przekonanie że nazbyt intensywnie leczone takie stany chorobowe mogą w przyszłości powodować tak zwane zjawisko rozniecania, co może się przyczynić do zdecydowanego pogorszenia się w przyszłości stanu zdrowia i zwiększenia i pogorszenia się skutków uzależnienia od alkoholu. Możliwe pogorszenie polega na nasileniu drgawek i majaczeń po alkoholowych.

Jednak w przypadku osób, które miały majaczeniu już w przeszłości nie ma przeciwwskazań do wykorzystania leczenia przy pomocy psychofarmakoterapii, identycznie nie ma przeciwwskazań i nie odstępuje się od leczenia w przypadku pacjentów z drgawkami w przeszłości. Psychofarmakoterapię należy również jak najbardziej wziąć pod uwagę w przypadku osób, u których widać pogorszenie oraz nasilenie się objawów AZA. Według podanej na wstępnie skali, osoby, które uzyskały w teście punktacje pomiędzy 11 a 20 punktów zazwyczaj kwalifikowane są do leczenia i wymagają wykorzystania psychotropów. Odstępuje się od tego leczenia w przypadku ogólnego dobrego stanu somatycznego. Również jest możliwość odstąpienia od leczenia przy pomocy lekarstw psychotropowych w przypadku pacjentów u których wyraźnie widać już ustępowanie objawów AZA i rokujących poprawę. Leczenie przy pomocy psychofarmakoterapii należy bezwzględnie i kompleksowo zastosować w przypadku osób, które w teście CIWAA-R uzyskały powyżej 20 punktów. Takie osoby wymagają dość intensywnego i kompleksowego leczenia psychotropowego.