Kategorie
Jak wiadomo osoby pod wpływem alkoholu nie powinny otrzymywać lekarstw zawierających psychotropy. [25] Od tej bardzo powszechnie znanej zasady, żeby osobom pod wpływem alkoholu nie podawać psychotropów można odstąpić pod warunkiem że u chorego występująca przykład drgawki lub majaczenia. Dlaczego tak jest? Ponieważ według oceny specjalistów, ryzyko zgonu w takim przypadku jest większe niż ryzyko wystąpienia skutków ubocznych z pomieszania posychotropu z alkoholem. Kolejna ustalona wada w przypadku lekarstw z grupy BDZ jest to krzyżowe uzależnienie od alkoholu. Wymusza to niestety leczenie zespołów AZA dawkami w okresie maksymalnie siedmiu dni i jak najmniejszymi. W testach przeprowadzonych w warunkach klinicznych nie wskazano farmakologicznie przewagi BZA na innymi lekami, jednak to ona jest stosowana najczęściej. Duża część lekarzy posiada spore doświadczenie w podawaniu lekarstw zdiazepamem, lekiem który jest tani a jednocześnie ma średniodługi okres działania. Wadą tego lekarstwa jest słaba dostępność przy zastrzykach do mięśnia. Ostatnimi czasy najczęściej preferowanym lekiem z grupy BDZ są takie o długim okresie działania. Przykładem tutaj jest klorazepat, który podawany 1 lub 2 razy dziennie zapewnia równomierne rozłożenie się we krwi. W przypadku osób, które mają uszkodzoną wątrobę lub chorują na marskość wątroby zdecydowanie najlepszym rozwiązaniem jeżeli chodzi o lek to lorazepam. Dawkowanie leków z grupy BZA powinno odbywać się w różnych wielkościach. Przeważnie za wystarczające uznaje się dawki małe. Do 25 mg na dobę. W przypadku jeżeli zespól AZA jest bardzo nasilony, wówczas podaje się okoo 40 mg n dobę. Popularna w zachodnich szpitalach a ostatnio i w Polsce metoda wysysania, która polega na podawaniu co godzinę BDZ i oczekiwanie na ustąpienie skutków abstynencji. W ten sposób przekracza się często nawet 100mg na dobę.
Nowsze wpisy »
Nowsze wpisy »

Białaczka to nowotwór komórek krwi. Rozpoczyna się w szpiku kostynym, tkanek miękkich w obrębie najbardziej narażonym na ataki w kości. Szpik kostny jest tam, gdzie są komórki krwi.
Gdy komórki są zdrowe, szpik kostny odpowiada za:
• Białe krwinki, które zwalczają infekcje i pomagają walczyć z nimi organizmowi.
• Czerwone krwinki, które przenoszą tlen do wszystkich części ciała.
• Płytki krwi, które pomagają w zapobieganiu powstawania skrzepów.
Kiedy organizm zachoruje, szpik kostny zaczyna wytwarzać dużo nieprawidłowych białych krwinek, zwanych komórkami białaczkowymi. W przeciwieństwie do normalnej pracy podczas białaczki krwinki rosną szybciej i nie przestają rosnąć kiedy jużpowinny.
W czasie choroby, komórki białaczkowe mogą się rozrastać i atakować wypierając normalne zdrowe komórki krwi. Może to prowadzić do poważnych problemów, takich jak niedokrwistość, krwawienie i infekcje. Komórki białaczkowe mogą również przechodzić do węzłów chłonnych lub innych narządów i powodować ich obrzęk i ból.
Czy są różne rodzaje białaczki?
Istnieje kilka różnych rodzajów białaczki. W ogóle, przypadki białaczki są pogrupowane w zależności od tego jak szybko pogarsza się stan zdrowia i jakiego rodzaju białych krwinek przybywa.
• może być ostre lub przewlekłe. Ostra białaczka przebiega bardzo szybko i może spowodować nudności od samego początku infekcji. Przewlekła białaczka powoli wpływa na pogarszanie się stanu zdrowia i może rozwijać się przez kilka lat.

• Może być w odmianie limfatycznej lub białaczka szpikowa. Limfatyczną (lub limfoblastycznej) białaczka dotyczy białych krwinek zwanych limfocytami. Białaczka szpikowa dotyczy białych krwinek zwanych mielocytów.
Cztery główne rodzaje białaczki to:
• Ostra białaczka limfoblastyczna, lub ALL. ALL jest najczęściej białaczki u dzieci. Dorośli mogą także na nią zachorować.
• Ostra białaczka szpikowa lub AML. AML dotyczy zarówno dzieci jak i dorosłych.
Jak widać białaczki są różnych rodzajów, w następnym artykule opiszemy inne przypadki.