« Starsze wpisy
« Starsze wpisy

Stan chorych bywa upośledzony, skóra zimna i wilgotna, tętno słabo napięte i przyspieszone, ciśnienie tętnicze obniżone. Gwałtowne napady kolki doprowadzają czasem do zapaści. Jeśli nerka nie ulega zakażeniu, bywają co najwyżej stany podgorączkowe; w przypadku zakażenia wraz z napadem kolki występują wstrząsające dreszcze i wysoka gorączka. Miejscowo stwierdza się i z tyłu, i z przodu wybitną bolesność w okolicy zajętej nerki, bardzo często też wzdłuż właściwego moczowodu. Objaw Goldflama jest wybitnie dodatni.

Napięcie okolicznych mięśni może uniemożliwiać wymacanie nerki. U mężczyzn jądro po stronie napadu bywa podciągnięte ku górze i bolesne, bolesny bywa też powrózek nasienny. Stan brzucha może sugerować niedrożność jelit. Napad kolki nerkowej może trwać od niewielu minut do kilku godzin, a nawet dni i kończy się zwykle nagle, pozostawiając tkliwość w okolicy lędźwiowej, utrzymującą się do kilkudziesięciu godzin. Szybko ustępują objawy ogólne; zdarza się okres wielomoczu. Koniec kolki może łączyć się z wydaleniem kamienia, cofnięciem się go do miedniczki, lecz także i z ostatecznym Utkwieniem w drogach moczowych. Niektórzy chorzy wielokrotnie nawet wydalają kamienie nerkowe wśród stosunkowo niewielkich bólów lub niemal bezboleśnie. W moczu uzyskanym w czasie napadu i wkrótce po nim stwierdza się prawie zawsze liczne krwinki czerwone, leukocyty, nawet w przypadku nieobecności zakażenia liczniejsze niż prawidłowo, oraz nieco białka. Mikroskopowy krwinkomocz, rzadziej większy, utrzymuje się także w okresach bezbólowych; utrzymująca się znaczna leukocyturia przemawia za zakażeniem. Zmian w moczu może nie być wcale, jeżeli pochodzi on tylko ze zdrowej nerki.